« Głodne Słońce - recenzja | Home | Głodne Słońce - recenzja »

Puste niebo - recenzja

2016/09/12

[…]„Jeśli lubicie twórczość Radka Raka, to na pewno się tą powieścią nie rozczarujecie. Znaleźć w niej można elementy znane z wcześniejszych jego utworów. Jest świetny klimat z pogranicza realizmu magicznego obecny w „Tamdarej w innych światach”, jest bohater budzący sympatię, ale i zwątpienie, czyli elementy, które towarzyszyły „Kwiatu paproci” ze zbioru „Legendy polskie”, są wreszcie postaci kobiece będące połączeniem femme fatale i sił rządzącej światem mężczyzn, co było widoczne w „Kocham cię, Lilith”. Jednakże „Puste niebo” w żadnym miejscu nie jest autoplagiatem; połączenie tych wszystkich cech sprawiło, że światło dzienne ujrzał – na razie – najlepszy i najbardziej dojrzały tekst Radka Raka.” - cała recenzja autorstwa Tymoteusza Wronki ukazała się na stronie: